Paylaşılmayan kitap neden cimrilik değildir

Kapak kapanır. Kapanan kapak tek kişilik birçok masada bir mahkeme gibi durur. Durduğu yer çoğu zaman henüz bakılmamış bir cümleyi ister. Cümle gitmek ister. Gitmek isteyen cümle kişiyi döver: paylaş. Dövülen kişi bakılmamış satırı kapıya bırakır. Bırakılan cümle, paylaşılan sayfanın yükünü de erken satın alır. Satın alınan yük henüz bakılmamış bir yerdir. Yer olmayan paylaşım, paylaşılmayan sayfanın değerini unutturur. Unutulan değer kenarı şişirir. Kabaran kenar taneyi ezer.

Bu sahneyi bir cömertlik vaadiyle kapatmak kolaydır. Vaat her duruşu cimri ilan eder. İlan kılavuzun işi değildir. Dergi, paylaşılmayan kitabın neden cimrilik olmadığını durdurur. Durunca kapanan kapak bir soruyla karşılaşır: bu, bakılan bir seçim mi? Değilse ileti gitmez. O ileti kayıp gibi görünür. Dışarıdan bakınca kayıp çoğu zaman kenarın şişmemesidir.

Paylaşılmayan kitap cimrilik midir?

Paylaşmama bir cimrilik gibi görünür. Dışarıdan bakınca cimrilik çoğu zaman henüz bakılmamış bir seçimdir. Bakılmayan seçim karşı masayı borçlandırır. Karşı masa kenarı teslim yapar. Yapılan teslim okumayı bir performans yapar. Performans yığını şişirir. Kabaran yığın üç sayfayı eğer. Eğilen üç seçkiyi depo yapar. Depo arşivciye yakışır. Haftalık okuma arşivcilik değildir.

Tersi de vardır. Her kenar gizlenir. Saklanan kenar korku gibi anlaşılır. Bu okuma korku paylaşımı düşman ilan eder. İlan masayı da utandırır. Utanan masa ya her kitabı yollar ya hiç yazmaz. İki uç kenarı yok eder. Yok edilen kenar okumayı bir inanç savaşı yapar. Savaş işi yutar.

• Paylaşılmayan kitap cimrilik olmak zorunda değildir.
• Kenar vitrin olmak zorunda değildir.
• Yönü olmayan kenar ekibe borçlu değildir.

Bu sahneyi bir paylaşım şablonuyla kapatmak ister bazı anlatılar. Şablon her kapanan kapağa bir ileti üretir; çıkan ileti kılavuzun işi olabilir. Dergi, paylaşılmayan kitabın neden cimrilik olmadığını söyler. Bu duruş kenarı bir imtihan olmaktan çıkarır.

Her biten kitap paylaşılır mı?

Paylaşılmayan kitap cimrilik değildir; çünkü cimrilik bakılmamış bir duruşa giydirilen hükümdür. Hüküm olmayan yer okunan tanenin durduğu satırdır. Duran satır her kapağı borç yapmaz. O satır kahraman görünmez. Asıl nezaket kapanışı bir zaaf sanmamaktır. O zaaf kenarı tutar. O kenar kişiyi yok saymak zorunda değildir. Yok sayılmayan kişi yine de bu haftanın kitabını şişirmeyebilir.

Kenar bir kimlik değildir. Kimlik her kapanan kapağı aynı vitrine zorlar. O vitrin ilişkiyi incelir. İnce ilişki bir sonraki kenarı da korkutur. Doğan ürkü sahte bir paylaşım doğurur: uzun, geç, utançlı. O paylaşım kenarı da kişiyi de lekele. Leke sınırı erken çizer. Erken çizilen sınır bazen doğrudur. Yanlış olan, henüz bakılmamış bir kenara giydirilen cömertliktir.

“Her okunan paylaşılır” cümlesi burada bir kural tableti değildir. Tablet masaları tek biçime ezer. Ezilen masa kendi kenarını göremez. Kör kalan masa kenarı da teslim yapar. Yapılan teslim okumayı öldürür.

Kapanan kapak mahkeme gibi durur çünkü merak seçimin yerini alır. Yerini alan merak kenarı ortak mal yapar. Ortak mal sanılan kenar yedi sayfalık bir bakıver olur. Olan bakıver seçilmemiş bir yöndür. Yönü olmayan kenar vitrin olur. Vitrin okumayı bırakır; kalan okuma bir sonraki parlak başlığı içeri alır. İçeri alınan başlık kenarı şişirir. Kabaran kenar yine borç üretir: bakmadın; çıkan borç cömertlik ilan eder. İlan bir sonraki kapanan kapağı daha erken gönderir. Erken giden kenar hâlâ yönsüzdür. Yönü olmayan kenar okumayı tutmaz. Tutmayan okuma seçkiyi depo yapar. Depo kahraman görünmez. Asıl nezaket kapanmış kapağı ortak mal sanmamaktır. Sanı olmayan yer utanarak satırda kalabilir. Kalan satır cimrilik değildir.

İki satırlık bir yer

Küçük örnek bir stüdyo öğlesidir. Kapak kapanır. O kapak iki satır tutar: “kenar. Yön var. Üçün içinde değil.” Satırlar bir cimrilik değildir. Satırlar kenarın yığın olmamasını ister. Olmayan yığın okumayı utandırmaz. Böyle bir kenar seçilen yazıya dönebilir. Dönen kenar gerekçe olabilir. Olmayan gerekçe yine de değerdir. O kenar vitrin olmak zorunda değildir.

Aynı masada başka bir öğle her kapanan kapağı iletir. İletilen kenar “bir bakıver” olur. Olan bakıver çalışmış gibi görünür. Asıl duran yer okumanın şişmesidir. Kabaran okuma çarşamba “neden bunu yolladık” utancı üretir. Utanç bir sonraki kapanan kapağı daha erken gönderir. Erken paylaşım kenarın yokluğudur.

Örnek bir yasak değildir. Böyle bir yasak olmayan ad yönü olan kenarı gizlemez. Açık kalan kenar iş olabilir. Olan iş kahraman görünmez. Asıl nezaket her kapağı ortak mal sanmamaktır. Sanı olmayan yer utanarak satırda kalabilir. Kalan satır cimrilik değildir. Cimrilik olmayan kapanış üç sayfayı tutar. Tutan üç seçkiyi depo yapmaz.

Burada bir paylaşım şablonu var mı?

Editörün işaretlediği satır, bakılacak bir seçim, adı konmuş bir paylaşım: bazı kenarlar işin kendisidir. O kenar bu yazıdan bir kusur giymez. Giyilen kusur dili çalar. Dil çalınmasın diye dergi, paylaşılmayan kitabın neden cimrilik olmadığını söyler. Bu duruş paylaşımı bir ahlak olmaktan çıkarır. Ahlak olmayan kenar adlandırılabilir. Konan ad kenar oturuşu yemeyebilir.

Merhamet kırılgan kenarı vitrine ezmez. Ezilmeyen kenar iş olmak zorunda da değildir. Olmayan iş bakılan yere düşmez. O kenar kayıt sanılmaz. O kenar perşembe çatışmaz. O perşembe ekibi yormaz. O ekip her kapağı ortak mal sanmaz. Sanmayan bakış paylaşılmayan kitabı bir tapınak da yapmaz. Tapınak olmayan kenar utanarak kapanmış bir sayfada kalabilir. Kalan kenar kahramanlık değildir. Kahraman olmayan yer okumayı tutar. Tutan okuma borç üretmez.

Bu yazı bir paylaşım şablonu değildir. Hangi kenarın gönderileceği kılavuz tarafına aittir. Dergi, paylaşılmayan kitabın neden cimrilik olmadığını söyler. Bu duruş kapanan kapağı bir soruyla karşılaştırır: bu, bakılan bir seçim mi? Değilse ileti gitmez. O ileti kayıp gibi görünür. Dışarıdan bakınca kayıp çoğu zaman okumanın şişmemesidir. Şişmeyen okuma kahraman görünmez. Asıl nezaket her kapanan kapağı ortak mal sanmamaktır.

Paylaşılmayan kitap neden cimrilik değildir? Çünkü cimrilik bakılmamış duruşa giydirilen hükümdür. Hüküm olmayan yer okunan tanenin durduğu satırdır. Duran satır kenarı tutar. O kenar kişiyi yok saymak zorunda değildir. Yok sayılmayan kişi yine de bu haftanın kitabını şişirmeyebilir. Şişmeyen kenar ayrı kalabilir. Ayrı kalan iş kapanışın nezaketidir. Nezaket her kapağı ortak mal sanmamaktır.